مدیران مشفق: وبلاگ اطلاعات مدیریتی و اقتصادی

روز صنعت و معدن

       دهم تیر ماه بعنوان روز صنعت و معدن به تدریج جایگاه خود را در تقویم صنعتگران کشور باز کرده است. شرح آغاز این رویداد را میتوان در یادداشت آقای مهندس محسن خلیلی که در روزنامه تعادل دهم تیر ماه 93 به چاپ رسیده است دید.

          خوب به یاد دارم که هفده سال پیش و در آخرین سال ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی، قرار شد تا به ابتکار آقای مهندس محسن خلیلی رییس هیات مدیره انجمن مدیران و نهاد تازه تاسیس کنفدراسیون صنعت ایران و با همراهی آقای هادی غنیمی فرد رییس خانه صنعت و معدن ایران مراسمی در استادیوم آزادی برگزار شود و از آقای هاشمی رفسنجانی به مناسبت نگاه توسعه گرای ایشان تجلیل شود. پیگیری و همکاری بسیار خوب وزیر وقت صنایع آقای مهندس نعمت زاده هم در آغاز این پدیده نقش اساسی داشت. همچنین میدانی به نام صنعت در شهرک غرب نامیده شد و این آغاز تغییر جدی مدیران سیاسی کشور پس از انقلاب به صنعت بخش خصوصی و اذعان به اهمیت آن بود.

          پس از آن هر ساله در دهه اول تیرماه همایش هایی برای شکافتن مشکلات صنعت کشور برگزار شده است و فعالان صنعتی با سخنرانی ها و نوشتن یادداشت هایی تلاش داشته اند تا ذهن مدیران سیاسی کشور را متوجه این نکته کنند که توسعه صنعتی پیش نیاز توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است. با وجود گذشت هفده سال هنوز بسیاری این نکته ساده را که “شکم گرسنه ایمان ندارد”، باور ندارند و اگر فیلمی می سازند چهره ضد اخلاقی آن حتماً یک کارخانه دار است!

          در این سال ها به توان و موقعیت خود در کنفدراسیون و انجمن صنفی کارخانجات ریخته گری و بعد ها در انجمن مدیران صنایع، یا در همایش های دهه اول تیر ماه سخنرانی داشته ام و یا یادداشت هایی را در رسانه ها منتشر کرده ام.امسال یادداشتی در دنیای اقتصاد و یادداشت دیگری در روزنامه تعادل داشتم که خلاصه ای از یادداشت ها و لینک دسترسی را در پایین این نوشته آورده ام.

روزنامه تعادل دهم تیرماه 93

صنایع و لزوم نگاهی دوباره به سیاست های ملی

        صنایع کشور با وجود تلاش های یکساله دولت یازدهم همچنان در وضعیت نامطلوبی از نظر تامین منابع نقدینگی، ضعف بهره وری نهاده های تولید و کشش تقاضا به سر می برند. با وجود سیاست های ضد تورمی، خروج صنایع از وضعیت موجود به کندی صورت می گیرد. خوشبختانه تاکید مردان سیاسی و اقتصادی دولت بر اتخاذ شیوه های خردمندانه به جای رویه های مردم پسند، این فرصت را بوجود می آورد که در باره وضعیت موجود و دلایل ایجاد آن اندیشید و با اصلاح رویه ها امید به بهبود وضعیت صنعت کشور داشت.

        در طی سال های گذشته طرح ها و سیاست هایی، بخصوص ناقص در مرحله اجرا، به کار گرفته شده است که شاهد آثار ناصواب و مخرب آن بر صنعت و اقتصاد کشور هستیم. این سیاست ها اصالتاً اهداف والائی را تعقیب می کردند ولیکن چگونگی اجراء، طمعکاری سیاسی و کمبود دانش کارشناسی برخی مجریان، عدم شفافیت گسترده در اجرا و فقدان پاسخگویی باعث آن شده است که فرجام اجرای آن ها به سود صنعت نباشد……..

       چون هنوز روزنامه تعادل به صورت الکترونیک منتشر نشده است پیوند این مقاله از سایت روزنامه در دسترس نیست ولی با اشاره به پیوند زیر مقاله چاپ شده قابل دسترسی است.

       صنایع و لزوم نگاهی دوباره به سیاست های ملی   

            یادداشت دیگر که در دنیای اقتصاد شماره 3220 در سوم تیر ماه 93 انتشار یافت:

صنعتگران و راه کار های خروج از رکود

با پایان عمر دولت پیشین و فراهم شدن امکان دستیابی به واقعیت‌های حاکم بر اقتصاد کشور آن هم به گواه آمار و ارقام رسمی، ما صنعتگران درک روشن‌تری از موقعیت خود پیدا کرده‌ایم. شناخت موقعیت موجود برای برنامه‌ریزی به سوی هدف ضروری است. وضعیتی که به مدد شاخص‌های اقتصادی و صنعتی سال‌های 91 و 92 به تصویر کشیده می‌شود و با وجود گذشت یک سال از آن هنوز برای ارباب صنعت که خود با آن وضعیت زندگی کرده‌اند، حیرت‌آور است.

بی‌تردید بخشی از واقعیت‌ها به‌خصوص با دستاویز مصلحت و به تفسیر ارباب سیاست همچنان در چشم‌انداز مردم قرار داده نمی‌شود. جذامیان نیز حقیقت جذام را با پوششی بر صورت خود پنهان می‌کردند. ابعاد فساد و تامین ثروت با استفاده از موقعیت و تخریب زیرساخت‌های اخلاقی به تناسب آنها همچون جذام بر چهره برخی از افراد ملت می‌ماند. هر چند که جذامیان قربانیان بی‌گناه آلودگی‌های محیطی هستند، ولی به‌وجودآورندگان فضای موجود ناسالم اقتصاد کشور عالمانه چهره خود و جامعه را آلودند……

          برای خواندن تمامی یادداشت به پیوند زیر مراجعه فرمایید:

http://www.donya-e-eqtesad.com/news/810583/

 از همه ی دوستان صنعتگر و علاقه مندان به توسعه کشور هم درخواست می کنم از حالت انفعالی که بخصوص در سال های اخیر بوجود آمده است خارج شوند و دشواری های حاکم بر جامعه و اقتصاد کشور را با مدد اندیشه بشکافند و در توان خود برای بهبود فضای فرهنگی کشور و حمایت از تلاشگران صنعتی راه کار بنمایند. به گفته آقای مهندس خلیلی: “در گفتن اثری است که در نگفتن نیست!” بهتر است به جای شمردن کژِی ها و ایجاد کسالت بیشتر برای یکدیگر به راه های خروج از گرفتاری ها فکر کنیم. خرسند میشوم تحلیل شما دوستان را در مورد نکات یاد شده داشته باشم.

ناصر فلاح

14 مرداد 93

شما می‌توانید دیدگاه‌های این مطلب را دنبال کنید، بوسیله‌ی RSS 2.0 خوراک.